Eğitimin sadece okulda olduğu bireye öyle bir idrak edilmiş ki; dış dünyadan gelen yeni bir bilgiye, yeni bir deneyime kapatır hale gelmiş. ‘Hayır sadece 0’dan 100 kadar sınavı olan dersin bilgilerini öğrenmeliyim(!)’ moduna geçmişiz malesef..

İnsan neden kendini geliştirmez?

Çünkü çoğu insan hazırcıdır. Yemek yemeye aşıktır ama ocağın başına geçmeye çekinir..
Çünkü gördüğü eğitim vasattır. Ortalama 7 yaşından itibaren, daha dünyayı idrak edemezken bir eğitime başlar. İşte orda öğrendikleri aslında çoğunun hayat felsefesini oluşturur..
Çünkü çoğu insan bilginin yaş ile geleceğini ve bir unvan ile kanıtlanabileceğine inanır..

Geliştirenler çok mu farklı ki?

Aslında çok da farklı değiller.. Fiziksel özellikleri aynı.. Hatta daha kötü de denebilir.. Ama ayrıcalıkları ne derseniz: Öğrenme aşkı.
Onlar laf arasında geçen bir kelimenin bile peşine düşerler..
Onlar en büyük hazinenin bilgi olduğuna inanırlar..

Şu çok bilmişler..

Bazı profesörlere bakıyorsunuz sanırsınız dünyayı onlar yönetiyor..
Karşılarında eğilip bükülmemizi istiyorlar adeta!
İlim, bilim tahsil etmek oysa erdem değil mi, hoşgörü değil mi?
Oysa bir taraftan da bakıyorsunuz ki Anadolu’nun bir yerleşkesinden bir çocuk kendini geliştirmiş ve çok güzel yerlerde.. Hem de daha ünvanı bile olmadan(!)

Mesele kendini geliştirmekte

Birçok arkadaşım ve birçok farklı insana bakıyorum da temel sorun özgüven eksikliği galiba..
Hep bir kendini yetersiz görme..
Kendini geliştirerek aslında neler yapabileceğini idrak edememe..

İşte sorunumuza hemen geri dönüyorum

+Eğitim+

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.

banner17